filtre kahve sohbetleri

Kutsal Kıyametler

2012-01-07T16:03:00.000-08:00

"Cennet ya da cehennem, şüphesiz ki sizin hayal ettiğiniz şekilde vuku bulacaktır..."

Aynı yerlerde farklı zamanlarda olan iki yabancı karşılaştığında kopar kişisel kıyametleri. Ne cennet vaad edilmiştir onlara, ne cehennem. Kişisel kıyametlerini, içsel cehennem/cennetlerinde yaşarlar.

Ucu yanık fotoğraflar

2012-01-04T09:10:00.000-08:00

Fotoğraflardaki gülüşler,
düş'e düş'e kalbimize;
heder oldular.

Oysa ki o gülüşleri,
yasaktı
düşlememiz.

1

2012-01-01T11:11:00.000-08:00

Çok mu eksilirdik sahi, "bir" olsak?

Beraat

2011-12-31T06:48:00.001-08:00

Bazen öyle cinayetler oluyor ki, delil yetersizliğinden ölemiyorsun da...

Bag of Bones

2011-12-28T14:29:00.000-08:00

Senaryo Gereği

2011-12-25T15:04:00.000-08:00

Çünkü kadın, gider. Tüm senaryolarda bu böyledir. Nasıl ki bir silah varsa sahnede, illa patlamalıdır; bir kadın da muhakkak gitmelidir. Doğa, kanununu bu yönde belirtmiş; vicdanlar onaylamış. Şu beş parmak tekerlemesindeki gibi, sona kalan güdük de "Hani bana, hani bana" demiş, "Bana niye sormadınız" diye de eklemiş.

Freaks (1932)

2011-12-20T09:00:00.000-08:00

Freaks (Ucubeler) - 1932 | alkislarlayasiyorum.com

Tod Browning yapımı korku filmi... Yönetmenin kariyerindeki en büyük başarı, bundan sonra çektiği dört film de sükse yapmaz, bir daha da film çekmez. Rahatsız edici bir yapım... IMDB kuşları da yaşadı: Sitedeki notu 7.6

Gülüşler

2011-12-19T13:13:00.001-08:00

Bazı insanlar çok güzel gülüyor. Fotoğraflarda bile. Sonra neden "Beni sevmiyorlar?", sevilir mi hiç; gülüşlerin eğreti durduğu adamlar?

Being Martı

2011-12-18T13:45:00.000-08:00

Vapurda, bir yandan karşımdaki kızın hangi gazeteyi okuduğunu anlamaya çalışırken, martı olmayı düşündüm.

Zor bir şey değil, düşünmek yani, hele hele vapurda gözünün alabildiği her yerde insan nüfusundan fazla martı nüfusu var ise... Kanat çırpıp eğilip bükülen beyaz, sümüğümsü yaratıklar. Martılar. Martı olmak...

Ben martı olsam, vapurun altına girip köpük yaratan dönen şey'e doğru hamle yapıp martı olmanın tadına bile varamaz, göçüp giderdim muhtemelen. Veya simit kapmaya çalışan bir diğer martı gözümü çıkarırdı, bende bu şans varken. Kör bir martı olarak açlıktan ölüp giderdim herhal...

Başucumda açık duran bir cam; onun yanında, camdan gelen rüzgarla elindeki gazete kıpraşan bir kız var. Ve ben martı olsam camdan içeri girmeye çalışırdım.

Ama zaten içindeyim vapurun -haliyle camın-. O halde, martı olmaya çok da gerek yok.

Godot'u Bekleme

2011-12-14T07:33:00.001-08:00

İnsanoğluna dair yazılmış en kapsamlı metin, benim nezdimde, "Godot'u Beklerken"dir. Zira beklenen şey/kişi/zaman hiçbir zaman gerçekleşmeyecek/gelmeyecektir. Geldiği takdirde bile; bizi beklettiği gerçeği hep aklımızın bir kenarında durup zihnimizi, bugünümüzü ve yarınımızı kemirecektir.

İhanet

2011-11-23T11:46:00.000-08:00

Hayattayken ölüme, ölünce de hayata ihanet etmiyor muyuz?

Hayal Et, Olsun

2011-11-22T07:45:00.002-08:00

Bu aralar başıma çok ilginç birkaç hadise geldi. Dürüst olayım biraz tırstım...

Geçen çarşamba sabahı kalktığımda aklıma Sex and the City dizisinden bir sahne geldi. Mr. Big'in Carrie'yi yolda rastladığı arkadaşına tanıştırmadığı sahne. Öyle bir an geldi ve gitti ama bu sahne... Aynı akşam televizyonda kanalları gezerken Digitürk'ün dizi kanallarından birinde o sahneye rastladım. Şok.

Perşembe akşamı, babamla muhabbet ediyoruz. Babam Kurtlar Vadisi fanatiğidir. O izliyor ben klasik "diziyi izlemeyen yancı" modunda soruyorum şu kim bu kim diye. Bir karakterin Kaşif Kozanoğlu olduğunu söyledi. O an aklımdan "Vay arkadaş" dedim "..adam da yeni öldü senariste falan dava açılmaz mı ki?"

Bir sonraki gün arkadaşlarla TÜYAP'a gidiyoruz, yanımda oturan adam bir şeyler okurken dikizledim: Kaşif Kozanoğlu tutanakları. Ve gözümün çarptığı satırda kimin adı vardı dersiniz? Evet, Raci Şaşmaz. Kurtlar Vadisi senaristi.

Aynı gün okulda arkadaşlarla "eski sevgililerle diyalog sürer mi" diye bir konuşma yapmıştık. Ben de aramın çok iyi olduğu eski kız arkadaşımla uzun süredir diyaloğumun kesik oluşundan, bu sürede de kızın evlendiğinden falan bahsettim. Bir yandan da düşündüm; "Acaba şu an napıyor?"

Cumartesi nette gezerken şu Facebook'un abone olayını merak ettim. 11 Abone'm var gözüküyordu rastgele birine bastım... Evet. Eski kız arkadaşımdı. Kocasıyla ortak açtıkları hesabı...

Hayal etmek hiç bu kadar ürkütücü olmamıştı...

Truman

2011-11-16T07:24:00.000-08:00

Herşey o kadar sahte geliyor ki; sanki hayatım Truman Show ve ben Truman bile değilim.

Behzat Ç: Seni Kalbime Gömdüm

2011-11-07T05:02:00.000-08:00

* Sinema filmi olarak, çok özensizce çekilmiş. Ancak dizinin alelade bir -ikiye bölünmüş halde farz edersek- bölümü olarak çok iyi durabilirdi.

* Birinci sezon finali, bu filmden bin kat iyi ve bin kat daha az tahmin edilebilirdi. Oysa bu filmde, kitabı okumamama karşın sonu ve kritik bağlanma noktalarını daha birinci kısımda anlayabildim.

* Polisiyeden ziyade, politik giydirmeler ve bir takım şakalar komiklikler içeren bir kara mizah diyebiliriz.

* Karakterler üzerinde güzel durulmuş, fazla ayrıntı yok ama izleyicide kafa karışıklığı yaratabilecek bir hadise de yok. Kâfi.

* Salondan çıkarken akılda tüm hatlarıyla kalan noktalar: Hayalet'in tabut arama hikayeleri ve Harun'un tek kişilik performansı. Ha bir de "Pembo".

* "Cansu Dere - Erdal Beşikçioğlu sevişme sahnesi" diye spot atan basın, yavşaksınız güzel kardeşlerim.

* Tardu Flordun cuk oturmuş, Cansu Dere zaman zaman tutuk kalmış. Polis emeklisi abiler ise hepten "olmamış". Başta da dedik ya, özensiz olmuş. Sanki çekilmek için çekilmiş, "Birinci sezon bir rüzgar yarattık, bu iş olur aga" mı demişler ne demişler.

* Ama eğlenceli. Hani, diziyi hiç izlemesem, beklentim olmasa. Keşke öyle olsa. Feci eğlenirdim. Olasılıksız'dan sonra Empati'yi okumak gibi bir şey oldu.

* Ankara'yı özleyince, aç bunu izle işte. Mis. Buram buram Ankara.

Paris'te Bir Geceyarısı

2011-11-01T04:00:00.000-07:00

Woody Allen'in son filmi "Midnight in Paris", konusunu bilmeden izleyenler için müthiş bir keyif sağlayıcı gibi görünüyor.

Konusunun yanısıra, Allen'in Hollywood yapımlarına karşı sergilediği duruşu ve ustanın gözünden Paris'i etüd etme fırsatı veren film aynı zamanda yüzde bir hoş tebessüm yaratıyor.

Filmlerin konularına dair yazılar yazmayı tercih etmesem de, kısaca değinmek istiyorum. Başarılı bir senarist (Hollywood'un taptığı bir senarist) yazarlığa adım atmak ister ve nişanlısıyla, nişanlısının babasının bir işi vesilesiyle Paris'te tatil yaparken kitabı hakkında düşünmeye koyulur.

Bu düşünme sırasında, gece yarısını vuran saate eşlik ederek yoldan ağır ağır gelen eski model arabaya biner. Araba, yazarımızı nereye götürecektir?

Renkli karakterleri, mükemmel oyuncu kadrosu ve akıp giden hikayesiyle kişisel sinema arşivinizde bulunmasını isteyebileceğiniz bir film olduğu aşikar. Paris'te Bir Geceyarısı, Paris'i sevmeyen adamı Paris'e aşık eder. Bu kadar net söyleyeyim...

Ve bir de müzikleri! İnanılmaz! Cole Porter'ın "Let's Do It"ine kendinizi eşlik ederken bulursanız çok da şaşırmayın...